سلام به همه بازدیدکنندگان گرامی!                                                                           

   گردهمایی بزرگ اعضا وهواداران حزب وحدت اسلامی افغانستان

   10/2/1388
حزب وحدت اسلامي افغانستان، تحت رهبري استاد خليلي معاون رئيس جمهور، امروز تاريخ 10 ثور، گردهمايي بزرگي تحت عنوان گردهمايي مشورتي و تصميم گيري را در ارتباط با انتخابات و تحولات اخير کشور برگزار نموده و در پايان آن يک قطعنامه دوازده ماده اي را به رسانه ها اعلام نمودند.
در اين گردهمايي که با حضور سه هزار نفر از علمأ، روشنفکران، متنفذين، موسفيدان وجوانان شماري از ولايات شمال، مناطق مرکزي، غرب و شهر کابل، در خيمه لوي جرگه برگزار شده بود، دستاوردها و چالشهاي موجود بر سر راه دولت را مورد بررسي قرار گرفته و موضع اعضا و هواداران حزب وحدت را در ارتباط با انتخابات رياست جمهوري و شوراهاي ولايت اعلام گرديد.
استاد خليلي معاون رئيس جمهور روند جديد در کشور را به نفع همه مردم افغانستان خوانده و امتيازات نظام حقوقي و سياسي اين دوره نسبت به دوره هاي گذشته را توضيح داده گفت: اگر ما بخواهيم که وضعيت کشور ما بهبود يابد، راهي جز اين نخواهد بود که اساسات حقوقي و قانوني و ارزشهاي فصل جديد را از طريق تعميق برادري و همکاري ميان اقوام باهم برادر کشور تقويت نماييم. ما بايد نقاط قوت اين روند را پرورش داده و به حل خلاها و کاستي هاي موجود بپردازيم.
وي همچنان تصريح نمود که دولت در هفت سال گذشته دستاوردهاي بزرگي در عرصه رشد و توسعه اقتصادي، ساختار زيربناها، تأمين ارتباطات و مواصلات، ترقي و تعالي فرهنگي و معارف، تأمين آزاديهاي مذهبي و مدني داشته است. اما اين به معناي آن نيست که تمام مشکلات و چالشها حل گرديده و عدالت که اصل بنيادي در ارائه خدمات از سوي دولت است رعايت شده است.
به گفته وي دولت هنوز فاصله زيادي با تأمين صد در صد عدالت دارد؛ اما اميدواري ما بر اين است که آهنگ و جهت حرکت ما در اين دوره به سوي عدالت و برابري است.
معاون رئيس جمهور در بخش ديگر از سخنانش به بررسي جايگاه و موقف سياسي و مذهبي جامعه هزاره و شيعه در نظام کنوني پرداخته اظهار داشت: در هيچ نظام سياسي حقوقي گذشته هزاره ها و شيعه هاي کشور از جايگاهي که امروز از آن برخوردار است، برخوردار نبوده و حالا داراي حقوق برابر با ديگر اقوام باهم برارد کشور مي باشد.
همچنان وي به مشکلات و چالشهاي که جامعه هزاره و شيعه، هم اکنون با آنها مواجه است اشاره نموده و از اشتراک کنندگان اين گردهمايي خواست تا در جهت حل اين معضلات و همچنين هر تصميمي که در سطح کشور اتخاذ مي شود از شيوه عقلاني و خردمندي استفاده نموده و با مشارکت در بازسازي و نوسازي کشور، ديگر هموطنان خويش را ياري رساند.
همچنين در اين نشست سرور دانش وزير عدليه صحبت نموده و امتيازاتي را که قانون اساسي جديد نسبت به قوانين گذشته دارد برشمرده و نظام حقوقي، سياسي، فرهنگي و اداري موجود را تحليل و بررسي نمود.
وي خاطر نشان ساخت که رئيس جمهور حامد کرزي با توجه به مشکلات جامعه هزاره به صراحت اظهار ميدارد که اين مردم در حکومت آينده 20 % (بيست درصد) سهم خواهد داشت.
در ادامة برنامه غلام حسين داي فولادي نويسنده و تحليل گر، به ايراد سخن پرداخته و در باره اهميت شرکت در انتخابات، چگونگي موضع گيري در اين برنامه و اهميت رأي مردم در تعيين زعامت آينده کشور را به تحليل و بررسي گرفته و از حاضرين خواست تا در تصميم گيري هايش جانب عقلانيت و خرد ورزي را به خوبي رعايت کند.
وي با اشاره به چگونگي موضع گيري هزاره ها در انتخابات پيشرو گفت: سوالي مهمي که جامعه هزاره به آن بايد پاسخ گويد اين است که هزاره ها در انتخابات پيشرو بايد قدرت بسازد و يا قدرت را رهبري کند. به گفته وي معقول و منطقي اين خواهد بود که هزاره ها در اين دور بايد با يک انتخاب آگاهانه قدرت سازي نمايد.
همچنان شماري از سخنرانان ديگر به نمايندگي از هواداران حزب وحدت در ولايات باميان، غزني، ميدان وردک، دايکندي، غور، سرپل، جوزجان، هرات، پروان، بغلان، سمنگان، بلخ، کندز و پنجشير صحبت نموده و هر يک مشکلات و چالشهاي موجود در اين ولايات را بيان نموده و خواستار رسيدگي دولت آينده به آنها شدند.
در پايان اين گردهمايي؛ قطعنامه دوازده ماديي اعلام شد که در آن نظرها و پيشنهادهاي ارائه شده در اين گردهمايي انعکاس يافته بود.
در بخشي از اين قطعنامه ادامه رهبري حامد کرزي رئيس جمهور فعلي و تيم ايشان را براي يک دور ديگر به نفع مصالح علياي کشور دانسته و از آن پشتيباني نمودند.
همچنين در اين قطعنامه خواهان اصلاح واحدهاي اداري با معيار نفوس در سطح کشور، انکشاف متوازن، حل معضلات موجود از آن جمله مسأله کوچي ها و ده نشينان و شرکت وسيع مردم و همه جريان ها اعم از موافق و مخالف در انتخابات پيش رو، شدند.

منبع :شبکه افغانستان قلب آسیا

نامزدهاي انتخابات رياست جمهوري افغانستان

يک: رمضان بشردوست:

متولد 1340 خورشیدی در منطقه ی قره باغ ولايت غزنی و دارای درجه دکترا در رشته ی حقوق و علوم سیاسی می باشد. آخرين وزير پلان افغانستان بود که بدليل اختلاس و فساد گسترده ان. جی. او های بين المللی و داخلی، دستور انحلال 1935 ان. جی . او را صادر کرد، اما با مخالفت شدید مقامات بلندپايه‌ی داخلی مانند اشرف غنی احمدزی، انورالحق احدی، حنيف اتمر و مقامات بين المللی مانند سفير وقت آمريکا زلمی خليل زاد مواجه شد. کرزی از اقدام بشردوست حمايت نکرد و او در نشستی خبری، استعفای خود را رسما اعلام نمود. بشردوست پس از استعفا در پارک شهر نو کابل خيمه ای را برپا کرد و ارتباط بی واسطه ی خود را با مردم گسترده تر نمود. ده ها هزار تن از نقاط مختلف افغانستان به پارک شهر نو آمدند و همبستگی خود را با او اعلام کردند. بشردوست در انتخابات پارلمانی توانست با رای چشم گير مردمی وارد پارلمان شود. از او به عنوان تنها کسی ياد می شود که آرایی که با آن وارد پارلمان شده آرایی ملی می باشد و به هيچ عنوان قومی، تنظيمی، گروهی و سمتی نبوده است. بشردوست تنها وکيل پارلمان افغانستان است که با افشای اسناد، از سیستم فاسد و حکومت دزدان و ناقضان حقوق بشر انتقاد کرده است. او همچنين تنها مقامی ست که مانند افراد عادی در خيابان های شهر قدم می زند و با مردم ديدار می کند. خيمه ی رمضان بشردوست معروف به " خيمه ی ملت" پس از پيروزی او در انتخابات پارلمانی از پارک شهر، به مقابل پارلمان و حاشیه ی خيابان دارالامان منتقل شد.تاکنون هيچ سندی مبنی بر اختلاس و سوء استفاده بشردوست و يا شرکت وی در جنگ های داخلی منتشر نشده است.

دو: حامد کرزی:

 در سال 1338 خورشیدی در ولايت قندهار بدنيا آمد. او با ارتباطات گسترده با سازمان های جاسوسی بويژه سیا ابتدا به جريان حامی طالبان پيوست. پس از سقوط طالبان بر مسند رياست دولت انتقالی نشست و در انتخابات سال 2004 ميلادی به عنوان رييس جمهور جمهوری اسلامی افغانستان انتخاب شد. چنانچه در اين عکس نشان داده می شود، او پيش از دولت انتقالی مورد حمايت نيروهای ويژه آمريکایی قرار گرفته بود و با حمايت آمريکا توانست پست طراز اول را در کشور بدست آورد. در حدود هشت سال حکومت حامد کرزی، فقر، اختلاس، سوء استفاده، چور و چپاول دارایی های همگانی و تبعیض به يکی از اوج های خود رسید. حکومت او مشهور به حکومت جنايتکاران، دزدان و قاچاقچيان مواد مخدر از زمان محمد ظاهر آخرين پادشاه ديکتاتور افغانستان می باشد. گفته می شود احد ولی کرزی، برادر حامد کرزی پادشاه هرويين در جنوب افغانستان است، برادر ديگر وی محمود کرزی، مافيای اقتصادی را در کشور رهبری می کند و غنی کرزی برادر ديگر وی حلقه ی ارتباط حکومت او با مقامات عرب و طالبان می باشد. حامدکرزی به وعده های خود در زمينه های مختلف عمل نکرده است. ساختن جاده ی باميان کابل يکی از مواردی ست که او بارها وعده داده بود و انجام نشد. آغاز برنامه ی عدالت انتقالی نيز مورد ديگری بود که وعده ی آن را داده بود اما از انجام آن چشم پوشی نمود.

سه: گل آغا شیرزی:

قاچاقچی معروف مواد مخدر، کسی که به گزارش يک رسانه ی کانادایی، هفته ای يک ميليون دالر از قاچاق مواد مخدر و دزدی از عوايد گمرکی در آمد داشت، اکنون والی ولايت ننگرهار می باشد. او پيش از آن والی ولايت قندهار بود. گل آغا شیرزی علاوه بر قاچاق مواد مخدر و سوء استفاده و اختلاس گسترده، متهم به سرکوب روشنفکران در ولايت ننگرهار می باشد.

چهار: انور الحق احدی:

دانش آموخته رشته ی اقتصاد و علوم سیاسی از دانشگاه آمريکایی بيروت است. در سال 2002 به عنوان مدير بانک مرکزی افغانستان گمارده شد و پس از آن به عنوان وزير ماليه ی افغانستان. او تا روز پنجم فبروری سال روان به عنوان وزير مالیه فعاليت می کرد. پس از آن استعفا داد و علی رغم اينکه خود يکی از عناصر کليدی در ساختن سیستم فاسد حامد کرزی به شمار می رود، در نتيجه ی تب و تاب انتخابات، به دروغ های معمول انتخاباتی روی آورده و در صف منتقدان قرار گرفته است. بر اساس اسناد موثق مانند اسناد رياست مستقل مبارزه با فاسد و ارتشای اداری و نيز گزاش های معتبر، در فساد و اختلاس ميليون ها دالر از دارايی های همگانی مستقيم دست داشته است.از او به عنوان يکی از حاميان معنوی طالبان نيز یاد می شود. همچنين تلاش های او برای زير باز قرض بردن افغانستان و تلاش او برای خدمت به بانک جهانی زبانزد می باشد.او علی رغم اينکه مدتی در صدر گروه افغان ملت قرار داشت، اما بتازگی اين گروه اعلام کرده است که احدی نماينده ی آنان در انتخابات نمی باشد.انورالحق احدی يکی از غاصبان زمين های شیرپور در شهر کابل بين منطقه ی وزير اکبر خان و شهر نو نيز می باشد که کارنامه ی ايشان را پربار تر کرده است.

پنج: اشرف غنی احمدزی:

او يکی از متعصب ترين چهره های سیاسی افغانستان در سال 1949 ميلادی در ولايت لوگر بدنيا آمد. مانند انورالحق احدی دانش آموخته دانشگاه آمريکایی بيروت می باشد. در دوران رژيم طالبان، او يکی از حاميان معنوی طالبان شناخته می شد که با مصاحبه های خود، اين رژيم را رژيمی مردمی معرفی می نمود.او در پست های مختلف با بانک جهانی و سازمان ملل کار کرده است. در دوره ی حکومت انتقالی و دولت اسلامی افغانستان به رياست حامد کرزی به عنوان مشاور ارشد و وزير مالیه فعالیت نمود. برخی مقامات افغانستان مدعی اند که او زمانی که وزير ماليه بود، پول های هنگفت دولت را در حساب شخصی خود نگهداری می کرد. همچنين او ماه ها خلاف قانون کارمندان دولت علی رغم حاضر نبودن در وظيفه ی خود به عنوان رييس غير قانونی دانشگاه کابل شناخته می شد. او همچنين خود را نامزد دبيری کل سازمان ملل کرده بود که هيچ رایی نياورد و بان کی مون به عنوان دبير کل انتخاب شد. اشرف غنی تلاش های زيادی را برای جلب حمايت برخی مقامات آمريکایی مانند جان کری روی دست گرفته است اما اين تلاش ها تاکنون به جایی نرسیده است. گفته می شود او مورد حمايت بخش هایی از حکومت انگلستان که در ارتباط با طالبان می باشد و از عناصر بنيادگرا در افغانستان و پاکستان حمايت می کنند، قرار دارد.همچنين گفته می شود او تابعيت کشور آمريکا را دارد و از آنجایی که افغانستان قانون تابعيت دوگانه را امضا نکرده است، او شهروند افغانستان نمی باشد و شرکت او در انتخابات کاملا غير قانونی ست. اشرف غنی نيز مانند احدی که در ساختن سیستم فاسد حامد کرزی نقشی کليدی داشت، اکنون در نتيجه ی تب و تاب انتخابات به دروغ های انتخاباتی روی آورده و خود را منتقد سیستم معرفی می کند.

شش: علی احمد جلالی:

يکی از غاصبان شیرپور در شهر کابل، کسی که وزير داخله ی افغانستان در حکومت حامد کرزی بود و استعفا داد، در سال 1940 بدنيا آمد. او گفته بود که فهرستی از مقامات بلندپایه را در اختيار دارد که در توليد و قاچاق مواد مخدر دست دارند اما هيچگاه اين فهرست را افشا نکرد. هرچند پس از استعفا در گوشه ی امن آمريکا به زندگی خود ادامه داد اما اکنون گفته می شود که علت عدم افشای آن فهرست، معامله و زند و بند سیاسی آقای جلالی می باشد که اکنون وارد رقابت های انتخابات رياست جمهوری شده است.جلالی شهروند آمريکاست و مطابق قانون اساسی افغانستان شرکت او در انتخابات رياست جمهوری کاملا غير قانونی می باشد.

هفت: زلمی خليل زاد:

متولد سال 1951 ميلادی در شهر مزار شریف، فعلا شهروند آمريکا و مطابق قانون اساسی افغانستان شهروند افغانستان نمی باشد و شرکت او در انتخابات کاملا غير قانونی ست. او در پست های کليدی در دولت جرج بوش در آمريکا از جمله سفير اين کشور در سازمان ملل، سفير اين کشور در عراق و سفير اين کشور در افغانستان کار کرده است. از زلمی خليل زاد نيز به عنوان يکی از حاميان معنوی طالبان ياد می شود، کسی که در زمان حضور خود در افغانستان به عنوان سفير آمريکا، به حمايت جريان خاصی در بدنه ی دولت همت گمارده بود و در تصميم های عمده ی حامد کرزی نقش بسزایی داشت. معروف است که زلمی خليل زاد امکانات ايالات متحده ی آمريکا را در افغانستان در انحصار افکار و رفتار قبيله ای خود قرار داده بود.

هشت: عبدالله عبدالله

متهم به دست داشتن در جنايات جنگی، يکی از نزديکان و مشاوران احمدشاه مسعود که سال ها بعد خود او در رديف يکی از متهمان به قتل فرمانده ی خود قرار گرفت، در سال 1961 ميلادی بدنيا آمد. او دانش آموخته ی دانشگاه کابل است.عبدالله سال ها به عنوان وزير امور خارجه ی دولت برهان الدین ربانی و حامد کرزی کار کرد و مشهور است که اداره ی او يکی از فاسد ترين ادارات بود که اختلاس و زد و بند در يکی از اوج های خود قرار داشت.

نه: شهلا عطا:

اولين زنی ست که از حضور خود در رقابت های انتخابات رياست جمهوری افغانستان خبر داده است. او در سال 1346 خورشیدی در شهر کابل بدنيا آمده و اکنون به عنوان وکيل در پارلمان افغانستان حضور دارد.

ده: عبدالعلی سراج:

خود را متعلق به خاندان شاهی می داند و خوشحال می شود که به او بگويند شاه زاده. او متعهد شده که چنانچه رييس جمهور شود گفتگوهای سازنده ای با سران طالبان روی دست خواهد گرفت. به نظر می رسد گفتگوی سازنده ی شاهزاده يعنی سهیم کردن بيشتر آنان در قدرت و تغيير و تبديل قوانين به نفع گروه تاريک طالبان.

يازده: نصرالله بریالی:

گفته می شود با اجازه ی طالبان از ولايت ننگرهار وارد رقابت های انتخابات رياست جمهوری می شود و مهمترين وظيفه ی خود را پس از انتخاب شدن به عنوان رييس جمهور مذاکره با سران طالبان اعلام کرده است.

 منبع:شبکه افغانستان قلب آسیا

1.      رضا

مستقل

2.      سيداسحق حسينی

مستقل

3.      سيد خادم علوی

حزب اقتدارملی

4.      غلام سرور صحرايی

مستقل

5.      حاج اسحق علی رضائی

مستقل

6.      حاجی سيد اسحاق اخلاقی

مستقل

7.      بھرام نظری

مستقل

8.      اکبر رضايی

مستقل

9.      سيد آقا حسين

مستقل

10. حسين علی منتظری

حزب وحدت اسلامی افغانستان

11. ابراھيم مجاھد

حزب وحدت اسلامی افغانستان

12. شيما رستميان

مستقل

13. سيد محمود ھاشمی

مستقل

14. صفدر علی زارع

حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان

15. صديقه موسوی

مستقل

16. عارف حسين داوری

حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان

17. قمبر عارفی

مستقل

18. محمد سرور محمدی

حزب وحدت اسلامی افغانستان

19. ميرزا حسين رضايی

حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان

20. غلام سرور ھزاره

مستقل

21. سيد محمد سادات ناصری

مستقل

22. ريحانه آزاد

مستقل

23. سليمانعلی بليغ

مستقل

24. رشيده شھيدی

حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان

25. رضا حکمتيار

حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان

26. محمد علی محسنی

مستقل

27. محمد جان

مستقل

28. حاجی محمد غدير مھدوی

مستقل

29. محمد رحيم اخلاقی

مستقل

30. محمد ناصر بيانی

حزب وحدت اسلامی افغانستان

31. محمد جواد سالک

مستقل

32. در محمد مصباح

حرکت اسلامی افغانستان

33. شاه قربان ھاشمی

مستقل

34. رويدار حقانی

حزب وحدت اسلامی افغانستان

35. نظر محمد رحيمی تمران

مستقل

36. محمد حسين روفی

حزب انسجام ملی افغانستان

37. محمد رجا

مستقل

38. سيد ظاھر حسينی کيسو

مستقل

39. ناظر حسين فقيری

مستقل

40. محمود احمدی

مستقل

41. دستگير حاجی انصاری

42. محمد امير توسلی

حزب انسجام ملی افغانستان

43. غلام حيدر صالحی

مستقل

44. ابراھيم رحمانی بلوچ

حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان

45. اسد لله ھدايت

مستقل

46. عبدالطيف احمدی سياه چوب

مستقل

47. خادم حسين رضايی

حزب وحدت اسلامی افغانستان

48. سيد عصمت لله

مستقل

49. غلام حيدر احسان

مستقل

50. نور محمد غفوری

مستقل

51. محمد حکيم شريفی

مستقل

52. غلام سرور مستری

مستقل

53. محمد امين بخشی نژاد

مستقل

54. سلمانعلی ناصری

مستقل

55. نور علی توکلی

مستقل

56. ھادی رحيمی زاده

حزب وحدت اسلامی افغانستان

57. انور مبلغ

مستقل

58. محمد اسحاق کريمی

مستقل

59. احمد جاويد اکبری

مستقل

60. سھراب اعتمادی

حزب وحدت اسلامی افغانستان

61. محمد امين عارفی

مستقل

62. محمد اکبر جويا

حزب وحدت اسلامی افغانستان

63. محمد داد نيازی

مستقل

64. محمدعلی نويد

مستقل

65. صادق ميرزايی

مستقل

66. علی اکبر جمشيدی

مستقل

67. محمد واعظ زاده

مستقل

68. غيرت جواھری

مستقل

69. ابوذر ناصری

مستقل

70. محمد علی رجايی

مستقل

71. محمد باقر خان تيموری

مستقل

72. شفيقه آزاده حکيمی

مستقل

73. محمد جان جوادی

مستقل

74. صفيه شاه عالمی

مستقل

75. اسماعيل نگارش

مستقل

76. حاجی علياور

مستقل

77. نادر علی رحيمی

مستقل

78. آمنه مددی

حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان

79. نصرلله حقانی

حزب انسجام ملی افغانستان

80. عارف انديشمند

مستقل

81. تاج محمد زاھد

مستقل

82. سيد محمد جويا

مستقل

83. قربان معصومی

مستقل

84. غلام يحيی اخلاقی

مستقل

85. ياسين اکبری

حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان

86. حذايار مجاھد

حزب اقتدار اسلامی ملی افغانستان

87. حبيب لله طاھری

مستقل

88. سيد عسکر ھاشمی

حزب اقتدار اسلامی ملی افغانستان

89. طاھره مرادی

حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان

90. امين لله مالی

مستقل

91. محمد عيسی تقدسی

حزب وحدت اسلامی افغانستان

92. رجب جلالی

مستقل

93. لعل محمد رافت

مستقل

94. علی بخش اکبری

مستقل

95. حسين علی دانش

مستقل

اولين شهردار زن در افغانستان

عذرا جعفری، اولين شهردار زن در افغانستان می باشد که بتازگی به عنوان شهردار ولايت دايکندی انتخاب شده است

کابل پرس: عذرا جعفری، اولين شهردار زن در افغانستان می باشد که بتازگی به عنوان شهردار ولايت دايکندی انتخاب شده است. خانم جعفری اميدوار است که بتواند در يکی از فقيرترين ولايات افغانستان يعنی دايکندی، دست به تحولات مثبتی بزند. دايکندی ولايتی ست که تقريبا پنج ماه تمام راه ها به آنجا مسدود می باشد. طبق هشداری که اخيرا وکلای اين ولايت داده اند، در صورت عدم کمک به مردم، شاهد يک فاجعه ی انسانی در اين ولايت خواهيم بود.

خانم عذرا جعفری در حالی به عنوان شهردار ولايت دايکندی انتخاب می شود که همتای پيشين او هارون آرش متهم به اختلاس در فروش بیش از یک هزار و پانصد قطعه زمین به متقاضیان شهرک جدید نیلی و حیف و میل عواید شهرداری می باشد و علی رغم پافشاری مردم برای حساب و کتاب و برگردان پول آنان، از اين ولايت فرار کرد. اکنون به نظر می رسد، خانم عذرا جعفری باید علاوه بر اينکه وضعيت نابسامانی را که توسط هارون آرش بوجود آمده جبران کند، برای بازگرداندن حقوق مردم نيز تلاش های خود را انجام دهد. هارون آرش شهردار پيشین فرار کرده و از آنجا که حکومت کرزی نشان داده که دزدان، قاچاچيان مواد مخدر و ناقضان حقوق بشر تحت تعقيب قرار نمی گيرند، بازداشت و محاکمه ی او نيز بعيد به نظر می رسد.

پيش از خانم جعفری، حبيبه سرابی، زن ديگری بود که به عنوان نخستين والی در تاريخ افغانستان در ولايت باميان انتخاب شده بود.

معرفی ولسوالی میرامور

ولسوالی میرمور: ا ز شرق به ولایت غزنی وبامیان ، از جنوب به ولسوالی گیزاب واجرستان ، از شمال به ولایت بامیان ،واز غرب به ولسوالی شهرستان متصل است منطقه شهرستان که فعلا به دوولسوالی میرامور وشهرستان مرکزی تقسم شده است این منطقه از چهار جهت در میان کوهای سرد سیر وسر به فلک کشیده قرار گرفته است وهوای نیسبتا معتدل دارد و با سایر مناطق هزاره جات کاملا متفاوت بوده ویه غیر از میوه های مناطق گرم سیر داری هر نوع میوه جات است اما محصور شدن در میان دیوار های طبیعی و کاملا سرد سیر زمستان های بسیار سرد تابستان های بسیار گرم دارد واز نظر مسافت دور ترین نقطه هزارستان به مرکز کابل است . این ولسوالی از نظر مساحت و جمعیت بزرگترین ولسوالی ولایت دایکندی میباشد که وسعت آن در حدود «3000» هزار کیلو متر مربع میباشد و در حدود «90937» هزار نفر جمعیت دارد از نظر راهای مواصلاتی جز آنکه مردم خود جوش اعمار کرده اند کوچکترین توجهی از سوی موسسات ویا دولت صورت نپزیرفته است . دریای هلمند رود خروشان و سرکشی که تمام عربده های مستانه وتغیانهای گوش خراش وبنیان کن خود را در مناطق مختلف هزاره جات به مصرف میرساند وبه محص اینکه تغیان وخروشش به آرامی میگراید برای سایر هموطنان شادی وسعادت به ارمغان میاورد . این رود سرکش ولسوالی میرامور را به دو بخش مساوی تقسیم کرده است که جهت شمالی آن به نام منطقه پیتابو جنوب آن بنام گیرو یاد میشود برعکس اوضاع جغرافیایی سایر نقاط طرف شمالی نسبتآ گرم سیر وطرف جنوبی آن به شدت سرد سیر است با وجود زیبائی ظاهری که رود هلمند به این ولسوالی بخشیده است هیچ گونه د ستاورد اقتصادی ومعشیتی ندارد جزاینکه هر ساله زمینهای زراعتی کنار خود را به سنگستان تبدیل میکند وحدود چهار ماه ارتباط مردمان دوسوی خود را مختل میسازد که از این ناحیه ساکنین میرامور دچار خسرانهای اقتصادی جبران ناپزیر میشوند . با وجود که این ولسوالی یکی از مناطق بسیار قدیمی وطن ماست دول وقت کوچکترین توجهی بدین نقطه مبذول نکرده است . در حال حاضر نیز ساکنان این ولسوالی با مشکلات عدیده ای روبرو هستند که حاکی از بی توجهی وناکار آمدی دولت فعلی وتبعیض ونامردی دولت های ستمشاهی وجمهوری دیکتاتوری میباشد . برای شناخت هر چند مختصر وستحی میرامور ناگزیر از نگاهی هر چند فهرستوار بدان هستیم که تا حد اقل آشنای هر چند ابتدائی با این دیاد عیار پرور ومرد خیز داشته باشیم .                                                                                    

     آمار نفوس ولسوالی میرامور                                                                               

1- میرامور علیا وسفلی ---------------------13788 نفر                                                      

2- برگر -------------------------------- 17180                                                              

3-  تخاوی -------------------------3109                                                                       

4- رباط ------------------------------ 12381                                                                

5 – اشتو وبرکر حسن رضا -----------------   14655                                                      

6 – ندک ------------------------ 3963                                                                         

   7- میرغلام -----------------------------7876                                                               

8- چهار صد خانه -------------------- 19876

 مجموع :  ۹۰۹۳۷ نفر

 معرفي و لايت دايكندي

ولايت جديد التأسيس دايكندي در مركز افغانستان مو قعيت دارد و با ولايات باميان، غور، غز ني، ارزگان و هلمند متصل مي باشد.  اين ولايت، در مدار عرض  البلد 335500 و طول البلد 255500 واقع است و 2400 متر از سطح بحر ارتفاع دارد. اين منطقه داراي آب و هواي متنوع، گرم و سرد، ارتفاعات و پستي هاي اندك و جلگه هاي سر سبز و به طور مجموع كوهستاني است و يكي از محروم ترين و صعب العبور ترين نقطه ي كشور مي باشد با وجود كوهستاني بودن مناطق مختلف اين ولايت نمي توان حتي يك متر جاده موتر رو آسفالته پيداكرد، هيچ پل براي عبور و مرور اين مردم تا كنون ساخته نشده است و اگر در بعضي از مناطق اين ولايت سرك موتر رو و آن هم به صورت بسيار محدود وجو دارد، توسط خود مردم و اهالي منطقه با امكا نات محدود و به صورت غير استاندارد و بدون رعايت مسايل ايمني ساخته شده و هر از چند گاهي نياز به تعمير دارد اين نبود كمترين امكان ار تباط و راههاي مواصلاتي بين مناطق مختلف اين ولايت و همچنان با ولايات هم جوار و مركز كشور خود علت مزيد بر فقر و نابساماني اين مر دم است و در زمستان به مدت 6 ماه راهها به روي اين مردم بسته است. به صورت كل، با يد گفت كه مردم دايكندي از هر گونه امكا نات رفاهي، تحصيلي و آموزشي، بهداشتي، امور درماني كه منجربه بي سوادي مطلق فقر شديد، شيوع بيماريها ي مختلف، افزايش مرگ و مير مادران بوده، در طي ساليان متمادي هيچ گونه توجهي از طرف دولت هاي مختلف در اين جا صورت نگرفته است. وجود جنگها و نبود دولت مركزي در سالهاي اخير و عدم توجه حكمرانان و سلطه داران منطقوي به هيچ چيزي به جز منافع شخصي شان فكر نمي كردند. زمينه سازي هر چه بيشتر محرو ميت اين مردم از امكا نات زندگي معاصر گرديدند، چنانچه 99 درصد  از اين مردم چند درجه زير خط فقر زندگي مي كند و محروم از حداقل امكانات زندگي است. باتأسف، بايد ياد آورشد در طي چهار سال دولت كرزي و دو سال تشكيل ولايت دايكندي، هيچ گونه تغيير در وضعيت زندگي مردم و بازسازي اين ولايت ديده نمي شود. دايكندي، داراي مساحت 22019  كيلومتر مربع و 2846 قريه و تعداد 723980 نفر نفوس مي باشد و داراي 9 ولسوالي. از لحاظ سيستم اداري و حكومتي  اين ولايت داراي 9 واحد اداري است؛ يعني، داراي 9 ولسوالي است كه مركزيت ان در منطقه ي بادام خيز "نيلي" قرار دارد. ولسواليهاي آن هر يك: نيلي؛ شهرستان، ميرآمور، اشترلي، سنگ‌تخت و بندر، كيتي، كجران، و گيزاب است كه البته تا هنوز ادارات دولتي اكثر نقاط ولايت غير فعال است و به طور نمونه ولسوالي گيزاب فاقد اداره حكومتي است و دايكندي به لحاظ حضور نيروهاي طالبان و وابستگان آن هنوز بر آن ولسوالي تسلط ندارد.

تا به هنوز نهادهاي دولتي و رياستها فعال نشده است. نهادهاي عدلي و قضايي و ارگانهاي محلي و دولتي وجود ندارد.

تعداد نفوس: از لحاط جمعيتي و قومي: در اين ولايت اقوام هزاره، پشتو و بلوچ ساكن مي باشند كه بالاترين نفوس را هزاره ها تشكيل مي دهند.

از لحاظ وضعيت فر هنگي: اين ولايت نا انكشاف يافته ترين و محروم ترين منطقه در كشور است. اكثر ولسواليها،  قرات فاقد مكتب، مدرسه و فضاي آموزشي است و در دولت محترم فعلي و موسساتي جونDHSA , APEP   و غيره هنوز هم صدها دختر و پسر اين ولايت از نعمت درس خواندن محروم است. مقاطع تحصيلي متوسطه و ليسه در بعضي جاهاي اين ولايت موجود است؛ در مركز ولايت بالاترين مقطع درسي تا صنف 8 فعال است. البته، بهترين منطقه از لحاظ وجود فضاي آموزشي در كل ولايت ولسوالي شهرستان است.

از لحاظ امكانات فرهنگي: اطلاع رساني و حضور نهادهاي مدني بايد گفت كه اين ولايت داراي يك  راديوي محلي با موج FM   است كه از مركز ولايت را تحت پوشش قرار مي دهد. در اين ولايت كتابخانه موجود نيست. از نشرات مطبوع مانند مجله و روز نامه فقط يک گاهنامه به نام "نداي دايکندي"، دو شماره، گاهنامه "آسمان دايکندي" يک شماره و دو هفته نامه "نسخه خطي" 2 شماره نشر شده است. مطبعه و كتابفروشي موجود نيست. رسانه هاي خبري و ارتباط جمعي وجود ندارد و نهاد هاي مدني فعال نيست.

راههاي مواصلاتي: از لحاظ راههاي مواصلاتي و سرگ اكثر قرات، قصبات و ولسواليها فاقد راههاي مواصلاتي است. در طول سال به مدت 5 ماه راههاي مواصلاتي مركز ولايت به پايتخت و ولسواليها به مركز ولايت و بالعكس باز است و سپس به خاطر صعب العبور بودن، برف، نبود پل و پلچك قطع مي شود.

طبي و بهداشتي: در مورد وضعيت صحي اين ولايت نيز قابل ذکر است ينكه بسته در تمام ولايت شايد 5 يا 6 كلينيك بيشتر موجود نباشد و دسترسي به دوا و درمان و امكانات طبي و بهداشتي براي اكثر باشندگان ولايت ميسر نيست و به تازگي رياست صحت عامه دايكندي  دفترش را داير كرده است كه به خاطر عدم تخصيص امكانات چندان فعال نيست

 امنيتي: دايكندي  به استثناي ولسوالي گيزاب به طور مجموع امن وآرام است و مردم  روز وشب  شان را با خيال راحت  سپري مي كند  و مشغول غريب كاري و زندگي شان است.

 ولسوالي نيلي: به مر كزيت ولايت دايكندي داراي 165 قريه و95340 نفوس و به مساحت 780 كيلومتر مربع  مساحت مي باشد كه داراي آب و هواي معتدل و تقريبا گرم سير مي باشد.

ولسوالي خدير: به مر كزيت خدير داراي 294 قريه 1920 كيلومتر مربع  مساحت  و داراي 83400 نفر نفوس كه داراي آب و هواي نيمه معتدل دارد.

ولسوالي اشتر لي: ولسوالي اشتر لي به مر كزيت شيخميران داراي 343 قريه 1890 كيلو متر مربع مساحت و به تعداد 88340 نفر نفوس مي باشد  و داراي آب و هواي نيمه معتدل مي باشد.

 ولسوالي سنگ تخت-بندر: ولسوالي سنگ تخت-بندر، به مر كزيت دهن "سيلبيتو" ي بندر كه داراي 290 قريه 1095 كيلومتر مربع  مساحت و به تعداد 78900  نفر نفوس مي باشد، اين ولسوالي داراي آب و هواي سرد مي باشد.

 ولسوالي شهرستان: به مركزيت القان داراي 290  قريه و داراي 4653 كيلومتر مبع مساحت و به تعداد 72450 نفر نفوس داراي آب و هواي نيمه معتدل  مي باشد.

ولسوالي ميرا مور: به مر كزيت تگاب كه داراي 326 قريه و داراي 1921 كيلومتر مربع مساحت و به تعداد ۹۰۷۳۷ نفر نفوس مي باشد كه داراي آب و هواي نيمه معتدل مي باشد.

ولسوالي كجران  به مر كزيت كجران داراي 326 قريه و داراي 1610 كيلومتر مربع مساحت و به تعداد 73800 نفر نفوس مي باشد، اين ولسوالي داراي آب و هواي گرم سير مي باشد.

ولسوالي كيتي: به مر كزيت دشت كيسو، 196 قريه و داراي 1610 كيلومتر مربع مساحت و به تعداد 64900 نفر نفوس مي باشد اين ولسوالي داراي آب و هواي گرم سير مي باشد.

ولسوالي گيزاب: به مر كزيت "چوني" داراي 126 قريه و4240 كيلومتر مربع مساحت و به تعداد 78450 نفر نفوس مي باشد و داراي آب و هواي گرم مي باشد.

ولايت دايكندي يكي از ولايتهاي پر نفوس افغانستان مي باشد و تر كيب جمعيت از نظر جنسيت 48 في صد نفوس را اناث و 52 في صد  نفوس را مردان تشكيل مي دهد و از جايگاه سواد در حداقل قرار دارد. تعداد مر گ و مير در بين زنان و اطفال زير 5 سال فوق العاده  بالاست و ميانگين عمر در حدود 60 سال است كه اين  خود بيانگر آمار فوتي در بين مردم اين ولايت است 80 في صد اراضي اين ولايت كوهستاني است تا هنوز سروي دقيق از منابع زير زميني اين ولايت صورت نگرفته است و بيشترين تركيب جمعيت از نظر سني بين 10 تا35 سال تشكيل مي شود، كه اين جمعيت جوان داراي قدرت و توان كار بوده؛ اما، با كمال تأسف، تا كنون هيچ گونه زمينه كار براي اين جمعيت جوان  فراهم نيست و اکثر اين جوانان آواره ي ديار بيگانه گان است.

 برگرفته از سایت : www.daikondi.com

Powered By
  BLOGFA.COM